'Studeren in Moskou is spotgoedkoop'

“In India weet iedereen dat je voor een goede studie medicijnen of luchtvaart in Moskou moet zijn. Ik hoorde erover van vrienden en las positieve stukken in de krant. Bij ons heeft het Russische onderwijs een goed imago”, zegt Saranya Hariharan. De 22-jarige Indiase studeert inmiddels vijf jaar aan de Setsjenov Medische Academie in Moskou. Een groot verschil met het onderwijs in India vindt ze de sterke nadruk op theorie in Rusland. “In India is de studie meer op de praktijk gericht.” De kleine groepen maken het iets gemakkelijker om de zware theoretische kost in de Russische taal te begrijpen. “We volgen de colleges in groepjes van zeven. De docenten praten rustig en houden rekening met ons.”

De Setsjenov Academie is ingesteld op buitenlandse studenten. Sinds 1949 ontvangt het instituut jongeren uit de hele wereld. De academie telt nu ongeveer 8.600 studenten, onder wie 1.500 buitenlanders. Een deel van de programma’s is daarom in het Engels (medicijnen) of Frans (farmacie) en in de bibliotheek staan zowel boeken in het Russisch als in vreemde talen. Toch dient elke student ook Russisch te spreken, bijvoorbeeld om met een patiënt te kunnen communiceren of het volledige studieprogramma te volgen.

Smeergeld
Studenten zien het verplichte leren van de Russische taal als een minpunt. Niet alleen is Russisch een lastige taal om te leren, studenten vragen zich ook af wat ze er in de toekomst mee kunnen doen. “Niemand spreekt Russisch in mijn land, je kunt het er amper gebruiken”, jammert Sanad Alshammari, een 31-jarige student uit Saudi-Arabië. Na een cursus Russisch begon hij twee jaar geleden een studie farmacie in Moskou. Op de academie studeren maar weinig landgenoten. “Ik ken er vijf, de rest is denk ik te bang om naar Rusland te gaan”, verklaart hij. De angst voor geweld vindt Alshammari deels terecht. Zelf ondervindt hij vooral last van de politie. “Als ze bij willekeurige paspoortcontrole’s op straat zien dat ik uit Saudi-Arabië kom, verwachten ze meestal smeergeld. Dan betaal ik vijftien of dertig euro en is het probleem opgelost.”

Alle buitenlandse studenten die Transfer sprak, zijn het over een ding eens: studeren in Moskou is spotgoedkoop. “Studeren aan de Setsjenov Medische Academie kost mij nog geen 7.000 dollar per jaar. Dat vind ik gezien de kwaliteit allerminst duur”, zegt Achmed (23) uit Indonesië. In Indonesië is de concurrentie in het medische onderwijs volgens hem groot. “Het is vaak lastig om tot bepaalde universiteiten te worden toegelaten. De keuze voor Moskou ligt dan voor de hand.” Achmed is naar eigen zeggen de enige Indonesische student aan de academie.

Ook Alshammari noemt de lage studiekosten als belangrijke reden om in Moskou te gaan studeren. Zijn studie kost hem jaarlijks op de kop af 2.440 dollar, een schijntje volgens de student die financiële steun van de overheid krijgt. “Het ministerie van onderwijs in Saudi-Arabië betaalt alles voor mij.” 
Andere studenten zijn aangewezen op de gulheid van hun ouders. Zoals Priyadarshini Prabakaran (21) uit India. “Mijn ouders betalen zowel mijn studie als het volledige levensonderhoud.” Ze moeten wel, legt Prabakaran uit, want buitenlandse studenten krijgen in Rusland geen werkvergunning en dus heeft zij geen mogelijkheid om wat bij te verdienen. Ze vindt het niet eerlijk. “Ik heb studerende vrienden over de hele wereld en die mogen wel werken. Moskou is ook nog een van de duurste steden ter wereld.” Een enkeling verdient overigens wel op kleine schaal wat bij. Achmed verkoopt tegen een kleine winst telefoonkaarten in het hostel waar hij woont. Niet dat het veel helpt. “De prijzen zijn de afgelopen twee jaar enorm gestegen”, klaagt de Indonesische student.

Gerespecteerd
De studenten hebben geen spijt van de keuze voor Moskou. Ze voelen zich welkom op de academie. “Ik heb sterk het gevoel dat wij worden gerespecteerd”, zegt Priyadarshini Prabakaran. “Al is er altijd wel een aantal studenten dat negatief over Indiërs denkt.”

Alle studenten noemen het studieklimaat aangenaam, al verschillen de meningen over de vereiste studieaanpak. De Saudiër Sanad meent dat studenten erg hard moeten studeren, terwijl de Indonesiër Achmed juist vindt dat er behoorlijk veel vrijheid is. “Het hangt volledig van je eigen houding af. Je hebt het zelf in de hand of je alles uit de opleiding wilt halen of niet”, stelt Achmed. Over de kwaliteit van het onderwijs is hij tevreden, al kan het volgens hem nog beter. In de vijf jaar dat Achmed in Moskou verbleef leerde hij veel over het land en de geschiedenis. In de rijke historie ziet hij een groot voordeel. “Het Russische medische onderwijs kan het beste uit de ervaringen van de Sovjet-Unie halen en dit combineren met de huidige kennis”, weet de student.

Hoewel een diploma van de Setsjenov Medische Academie door de meeste landen wordt geaccepteerd, eisen bepaalde landen extra examens en testen in eigen land. “Dit betekent onder meer dat we een deel van ons werk moeten vertalen”, zucht Priyadarshini Prabakaran. Anderzijds ligt haar toekomst in India en niet in Rusland. Weinig studenten blijven uiteindelijk in Rusland hangen. Haar landgenote Saranya Hariharan draait er niet omheen. “Ik mis mijn moederland. Zodra ik mijn studie heb afgerond, keer ik definitief terug.”

auteur: Ivo Pertijs

Bron: www.transfermagazine.nl